| |
|
 |
|
 |
 |
|
|
Już przed pierwszą wojną światową ówcześni włodarze osady znanej dzisiaj jako Nowy Bytom zaplanowali obszerny plac centralny (dzisiaj plac Jana Pawła II - na starych mapach: Marktplatz) będący centrum dzielnicy w klasycznym rozumieniu tego słowa. Centrum, gdzie krzyżują się dążenia większości mieszkańców - odbywa się handel, można spotkać się, zakosztować rozrywki, odwiedzić świątynie, załatwić sprawy urzędowe, wypocząć lub po prostu być wśród ludzi. Dowodzi tego rozmach założonego placu, a także rozmach z jakim wybudowano kościół św. Pawła.
 Plac, z umiarkowaną zielenią towarzyszącą łączył się kompozycyjnie z nowobytomskim parkiem przy ul. Parkowej. W owym czasie zaplanowano także układ kwartałów oraz wnętrza urbanistyczne ulic otaczających Marktplatz, co aż do II wojny światowej skutkowało zrównoważonym rozwojem tego miejsca. Przed II wojną światową wyłoniony w konkursie został projekt dzisiejszego ratusza - jako obiekt modernistyczny, monumentalny, podnoszący rangę miejsca i stanowiący całą północną pierzeję placu centralnego. Kształtując w uporządkowany sposób otaczające centralny plac ulice również podnoszono rangę miejsca generując w ten sposób jego centrotwórcze walory.
 W okresie PRL-u częściowo zniweczono te staranne działania tworzenia uporządkowanej i zrównoważonej tkanki miejskiej realizując drastycznie przeskalowany wieżowiec łamiący dalekie pole widokowe wieży kościelnej i separujący dzisiejszy plac Jana Pawła II od naturalnie skomunikowanego z nim parku. Ponadto po raz kolejny świadomie lub nieświadomie umniejszono rangę kościoła i jego przedpola doprowadzając do zadrzewienia placu Jana Pawła II. Nie kontynuowano planowanej zabudowy na wschód od kościoła - wprowadzając funkcję ogrodów działkowych oraz stanowisk garażowych. Zamiast zabudowy kwartałowej wykonano socrealistyczne bloki.
Dzisiaj Ruda Śląska staje przed szansą odzyskania salonu miasta oraz uporządkowania terenów przyległych. Poprzez realizację nowego projektu nawierzchni i komunikacji przy placu Jana Pawła II - odzyskania historycznego porządku, funkcjonalności, proporcji i relacji przestrzennych w największym możliwym zakresie.
|
|
|
|
|
